FAİZ YÜKÜ
BÜYÜYOR, TOPLUMSAL REFAH GERİLİYOR
Hazine ve Maliye
Bakanlığının açıkladığı 2026 yılı ilk 10 aylık nakit gerçekleşmeleri, ekonomik
tercihlerin toplumsal refah üzerindeki etkisini yeniden değerlendirmeyi
gerektiriyor. Verilere göre Hazine, bu dönemde 2 trilyon 467 milyar 692 milyon
lira faiz ödemesi gerçekleştirdi.
Ülkede emekliler
geçim sıkıntısıyla ay sonunu getirmeye çalışırken asgari ücretliler, temel
ihtiyaçlarını karşılayabilmek için gelirlerini dikkatle hesaplamak zorunda
kalıyor. Oysa ekonomik büyümenin ve kamu maliyesinin başarısı, yalnızca mali
göstergelerle değil, vatandaşın sofrasına, cebine ve hayat şartlarına sağladığı
katkıyla ölçülmelidir.
Faiz ödemelerine
ayrılan bu büyüklükteki kaynakların üretimi, istihdamı ve çalışanların gelirini
destekleyen politikalara yönlendirilmesi, toplumsal refaha daha geniş katkı
sağlayabilirdi.
Türkiye’nin
ihtiyacı, borç ve faiz yükünü sürekli büyüten bir ekonomik yapı değil; emeği
koruyan, üretimi teşvik eden, gelir dağılımında adaleti gözeten faizsiz bir
ekonomi anlayışıdır. Emeklinin ve asgari ücretlinin refahı, ekonomik
politikaların merkezinde yer almalıdır. Adil sistem, hakça paylaşımın gereği de
budur.
YENİ EVLENECEK GENÇLERE TOKİ’DEN KONUT DESTEĞİ SAĞLANMALIDIR
Evlilik, insanın
yaratılışından gelen fıtrî bir ihtiyaç; aile kurumu ise toplumun temel
dayanağıdır. Sevgi, merhamet ve sorumluluk üzerine kurulan bir yuvanın huzur ve
güven içerisinde devam edebilmesi, aile kurumunun güçlendirilmesiyle mümkündür.
Ancak günümüzde
artan hayat pahalılığı, yüksek konut fiyatları ve ulaşım maliyetleri, gençlerin
evlenmesini ve yuva kurmasını zorlaştırmakta; birçok genci evlilik kararını
ertelemeye mecbur bırakmaktadır. Gençlerin
aile kurma arzusunun ekonomik engellere takılmaması, sosyal devlet anlayışının
bir gereğidir.
Bu nedenle yeni evlenecek gençlere ilk araç alımlarında belirli şartlar çerçevesinde ÖTV’siz binek araç alma imkânı sağlanmalıdır. TOKİ konutlarında genç çiftlere özel kontenjan ayrılmalı; uzun vadeli ve gelirleriyle orantılı düşük taksitlerle ev sahibi olmalarının önü açılmalıdır. Gençlerin yuva kurmasını desteklemek, yalnızca bugünün ekonomik sorunlarına çözüm üretmek değil, aynı zamanda toplumun geleceğine yatırım yapmaktır.
“ÖZEL KALEM MÜDÜRLÜĞÜ” ATAMALARI LİYAKAT VE FIRSAT EŞİTLİĞİ İLE UYUMLU OLMALI
Milyonlarca gencin
kamuya atanabilmek için sınavlarda ter döktüğü bir ülkede, sınavsız memuriyet
uygulamaları ciddi soru işaretleri doğurmaktadır.
Bilindiği üzere,
657 sayılı Devlet Memurları Kanunu kapsamında istisnai memuriyet olarak
düzenlenen “özel kalem müdürlüğü” kadrosuna yapılan atamalar, belirli şartlar
çerçevesinde sınavsız gerçekleştirilebilmektedir. Üst düzey devlet makamlarında
ve belirli nüfus ve statüdeki yerel yönetimlerde uygulanan bu yöntem, özellikle
açıktan atamalar nedeniyle sık sık tartışma konusu olmaktadır.
Bir yanda sınavlara
hazırlanarak KPSS barajlarını aşmaya çalışan milyonlarca gencimiz var. Diğer
yanda ise "istisnai memuriyet" olan özel kalem müdürlüğü adı altında,
tek bir merkezi sınava dahi girmeden doğrudan devlet memurluğu güvencesi kazanan
ayrıcalıklı bir azınlık duruyor. Alın teriyle,
bileğinin hakkıyla atama bekleyen gençlerimizin emeği ortadayken, bu tür
sınavsız atama yolları, kamuoyunda haklı olarak adalet ve liyakat
tartışmalarına yol açmaktadır.
Üst düzey
yöneticilere yakın çalışma arkadaşı seçme esnekliği tanımak amacıyla
oluşturulan bu sistem, ne yazık ki zamanla asıl amacından tamamen
uzaklaşmıştır. Özel kalem müdürlüğü makamı, bir idari güven pozisyonu olmaktan
çıkmış, adeta sınavsız memuriyete geçişin en kestirme basamağına dönüşmüştür.
Atanan kişilerin kısa süre sonra başka kadrolara geçirilmesi ve yerlerine
yenilerinin atanması, istisnai memuriyet uygulamasının amacı dışında
kullanıldığı yönündeki eleştirileri artırmaktadır.
Unutulmamalıdır ki
istisnalar genel kurala dönüştüğünde liyakat ilkesi zedelenir. Kamu yönetiminde
esas olan hakkaniyeti ve fırsat eşitliğini sağlamaktır. Yöneticilerin çalışma
ekibini belirleme hakkına kimsenin itirazı yoktur. Ancak bu yetki, milyonlarca
gencin hakkını gasp etme aracına dönüştürülmemelidir.
HGS'DE YENİ
DÜZENLEME VE OLUŞAN MAĞDURİYETLER
Hızlı Geçiş Sistemi
(HGS) ihlalli geçiş sorgulama ve ödeme altyapısında Ekim 2026'da yapılan yeni
düzenleme, vatandaşlar açısından mağduriyetlere yol açmaktadır. Karayolları
Genel Müdürlüğünün internet sitesinde plaka bilgisi girilerek borç sorgulama ve
ödeme yapılabilmesine imkân tanıyan uygulamanın kaldırılması, özellikle araç
sahibi dışında aracı kullanan sürücüleri ve ticari işletmeleri zor durumda
bırakmaktadır.
Kasım 2026
itibariyle ihlalli geçiş borçlarının yalnızca araç ruhsat sahibi tarafından
e-Devlet üzerinden kimlik doğrulaması yapılarak ödenebilmesi şartı
getirilmiştir. Bu değişiklik sonrasında sürücülerden şirketlere ve filo
yöneticilerine kadar birçok kesimden şikâyetler gelmektedir.
Söz konusu
uygulama, özellikle başkasına ait veya kiralık araçları kullanan vatandaşlar
ile çok sayıda araca sahip ticari işletmelerin borç sorgulama ve ödeme
işlemlerini zorlaştırmaktadır.
Bu mağduriyetlerin
giderilmesi için gerçek kişilere araç plakası ve ruhsat bilgileriyle borç
sorgulama ve ödeme yapabilme imkânı tanınmalıdır. Tüzel kişiler için ise birden
fazla araca ait borçların toplu olarak sorgulanıp ödenebileceği bir sistem
oluşturulmalıdır.
Bu düzenlemelerin hayata geçirilmesi hem vatandaşların mağduriyetlerini giderecek hem de ticari işletmelerin iş ve işlem süreçlerini kolaylaştıracaktır.
GAZZE KONUSUNDA SOMUT ADIMLARA İHTİYAÇ VAR
Gazze halkı,
barınabileceği güvenli bir çatıdan, gıdadan ve en temel insanî ihtiyaçlardan
mahrum olarak dördüncü kışına giriyor. İnsanî yardımlar engellenirken işgal
hatları genişletilmekte, katliamlar devam etmektedir.
Barış Kurulu
yaklaşık bir yıldır siyonist terör rejiminin sözcülüğünü yapmaktan başka somut
bir sonuç üretmedi. Bu kurul, ateşkes sürecinde hastanelerin soykırımcı
siyonist işgalciler tarafından bombalanmasından dahi Hamas'ı sorumlu tutacak
kadar işgalin savunuculuğuna soyundu.
Bundan sonraki
süreçte Gazze Barış Kurulu üyesi İslam ülkeleri başta olmak üzere bütün İslam
ülkeleri kınama mesajları ile yetinmemeli sonuç alacak bir irade ortaya
konulmalıdır.
İslam ülkeleri ve siyonistlerin işlediği soykırım suçuna ortak olmak istemeyen hür dünya, insanî yardımların engelsiz girişinin sağlanması, Gazze'nin yeniden inşasının başlatılması ve işgal güçlerinin tamamen çekilmesi için kararlı bir duruş sergilemeli ve sonuç alıcı fiilî adımlar atmalıdır.
ABD'NİN EKONOMİK
ZORBALIĞI
ABD, İran'a yönelik
ablukayı genişleterek ekonomiyi açık bir savaş silahına dönüştürmektedir. Irak
Dışişleri Bakanı'nın, Washington'un İran'la sınır kapılarının kapatılmasını
istediğine ilişkin açıklaması, bu zorbalığın ulaştığı boyutu göstermektedir.
Okyanus ötesindeki
bir devletin, başka ülkeleri komşularına karşı ekonomik abluka uygulamaya zorlaması kabul edilemez. ABD, yalnızca İran'ı
değil, bölgenin ekonomik ilişkilerini ve devletlerin egemenlik haklarını da
hedef almaktadır.
Bu politikalar, halkları açlıkla terbiye etmeyi, milyonlarca insanı
yoksullukla cezalandırmayı ve ekonomik yaptırımları
siyasi hedeflere ulaşmanın bir aracı olarak kullanmayı amaçlamaktadır.
Dünya devletlerinin ABD'nin doları ve uluslararası finans sistemini
siyasi baskı aracına dönüştürmesinden şikâyet etmesi artık yeterli değildir. Bu
ekonomik tahakkümün sürmesinin temel nedeni, ülkelerin alternatif ticaret,
ödeme ve finans mekanizmaları geliştirmekte yetersiz kalmasıdır.
Bu nedenle bölge
ülkeleri, komşularıyla ticaretlerini üçüncü ülkelerin siyasi kararlarına
bağımlı olmaktan çıkarmalı, yerel para birimleriyle ticareti güçlendirmeli ve
bağımsız ödeme sistemleri oluşturmalıdır. Ayrıca sınır kapılarının
kapatılmasına yönelik dış baskılara karşı ortak diplomatik ve ekonomik
mekanizmalar geliştirilmelidir.
YEMEN'DE KALICI
BARIŞIN YOLU DİYALOG VE SİYASİ ÇÖZÜMDÜR
Yemen'de devam eden
çatışmaların yol açtığı sivil can kayıplarını ve giderek derinleşen insanî
krizi büyük bir endişeyle takip ediyoruz. Suudi Arabistan'ın düzenlediği hava
saldırılarında sivil yerleşim alanlarının hedef alınması, yıllardır savaşın
ağır bedelini ödeyen Yemen halkının yaşadığı acıları daha da artırmaktadır.
Yemen'de kalıcı
barışın askerî müdahalelerle değil, diyalog ve müzakere yoluyla sağlanabileceği
unutulmamalıdır. Tüm taraflar saldırılara derhal son vermeli, gerilimi
tırmandıracak adımlardan kaçınmalı ve siyasi çözüm için vakit kaybetmeden
müzakere masasına dönmelidir.
Yemen'in geleceği,
dış güçlerin askerî müdahaleleriyle değil, Yemen halkının iradesi ve
Yemenlilerin kendi aralarında yürüteceği kapsayıcı bir siyasi süreçle
belirlenmelidir.
